Author :
Abstract
Bu çalışma, Oltu ilçesinde yer alan ve 1897 yılında Ruslar tarafından dispanser olarak inşa edilen Karabekir İlkokulu binasını, yeniden işlevlendirme sürecinde geçirdiği mekânsal adaptasyonlar bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Yapı, 1945 yılından itibaren eğitim yapısı olarak kullanılmaya başlanmış ve günümüzde de bu işlevini sürdürmektedir. Araştırma kapsamında, yapının tarihsel gelişimi, mimari özellikleri ve mekânsal kurgusu ele alınarak, işlev değişimine bağlı olarak ortaya çıkan mekânsal dönüşümler değerlendirilmiştir. Çalışmada, mekânsal adaptasyonun tarihî yapıların korunarak yaşatılmasındaki rolü vurgulanmakta; Karabekir İlkokulu’nun, kamusal kullanımı sürdüren tarihî yapılara ilişkin önemli bir örnek oluşturduğu sonucuna ulaşılmaktadır.
Keywords
Abstract
This study aims to examine the Karabekir Primary School building—originally constructed by the Russians in 1897 as a dispensary in the Oltu district—within the context of the spatial adaptations it underwent during the adaptive reuse process. The building has been utilized as an educational facility since 1945 and continues to serve this function today. Within the scope of this research, the historical development, architectural features, and spatial configuration of the structure are analyzed, and the spatial transformations resulting from the change in function are evaluated. The study emphasizes the role of spatial adaptation in preserving and sustaining historical structures, concluding that Karabekir Primary School serves as a significant example of historical buildings that maintain public use.
