Author :
Abstract
Kur’ân-ı Kerîm ’de kendisinden en çok bahsedilen peygamberlerin başında, İsrâiloğullarına gönderilen Hz. Mûsâ gelmektedir. O, İsrâiloğullarını, zamanın büyük zalimi Firavun’un ağır zulmünden kurtaran bir peygamberdir. Kârûn, Firavun ve Hâmân’ın adaletsizliğine karşı güçlü bir irade göstermiş ve amansız bir mücadele ortaya koymuştur. Gerek Tevrat gerekse Kur’an’a göre Hz. Mûsâ, Yüce Allah ile Sînâ dağındaki Tuvâ vadisinde vasıtasız konuşma şerefine nail olmuştur. Bütün bu üstün özelliklerine ve peygamberlik sıfatlarına rağmen, ikinci dereceden kabul edilen bazı kaynaklara ve tarihi rivâyetlere dayanılarak, Mûsâ peygamberin dilinde konuşmasını engelleyen bir düğüm olduğu, bu sebeple onun kekeleyerek konuştuğu iddia edilmiştir. Konuşma ve iletişim becerisinde iyi olmadığı için Yüce Allah’tan bu kusurunu gidermek üzere kardeşi Hârûn’u kendisine yardımcı kılmasını istediği ileri sürülmüştür. İlerleyen zamanlarda İslâm dünyasında konuya ilgi gösterenler arasında da kendisine yer bulabilen bu iddia, genel manada, Kur’an’da kullanılan “ukde/düğüm” ifadesinden yola çıkılarak temellendirilmeye çalışılmıştır. Bizim konuyu gündeme getiren pasajlar üzerinde yaptığımız analitik okumalara göre, “ukde” ifadesi için yapılan yorumlar, konuyla ilgili âyetlerin bütünsel bağlamı ile tam bir uyum arz etmemektedir. Bununla birlikte peygamberlik gibi tebliğ esası üzerine kurulu ve sağlam bir iletişim kurmaya dayalı bir görevin kekeleyerek konuşmaya çalışan bir kimseye verildiği iddiası da tutarlı durmamaktadır. İsrailiyata dayanarak Hz. Mûsâ’nın konuşma güçlüğü çektiğinin kabul edilmesi ve bunda bazı hikmetlerin bulunduğu zannına kapılması da isabetli gözükmemektedir.
Keywords
Abstract
One of the most frequently mentioned prophets in the Holy Qur'an is Moses, who was sent to the Children of Israel. He was a prophet who saved the Children of Israel from the severe oppression of Pharaoh, the great oppressor of the time He showed a strong will and a relentless struggle against the injustice of Kârûn, Pharaoh and Hâmân. According to both the Torah and the Qur'an, Moses had the honor of speaking directly with Allah Almighty in the valley of Tuvâ on Mount Sinai. Despite all these ascendant qualities and prophetic attributes, based on some secondary sources and historical narrations, it was claimed that Prophet Moses had a knot in his tongue that prevented him from speaking, and that is why he stuttered. It has been suggested that since he was not good at speaking and communicating, he asked Allah Almighty to make his brother Aaron his helper to overcome this defect. This claim, which has found a place among those who have shown interest in the subject in the Islamic world over time, has generally been based on the Qur'anic expression "ukde/node". According to our analytical reading of the passages that raise the issue, the interpretations made for the expression "ukde" do not match the context of the verses. In addition to this, the claim that a task such as prophethood, which is based on the principle of rescript and solid communication, is given to a person who stutters does not seem consistent. Based on Jewish sources, nor does it seem right to accept that Moses had difficulty in speaking and to assume that there was some wisdoms in this.
