Futbol ve Voleybol Oyuncularının Grup Sargınlığı Ve Empati Düzeyi

Author:

Number of pages: 846-859
Year-Number: 2018-13

Abstract

Takım sporlarında başarı, grup sargınlığı ve empati düzeyi ile doğru orantılıdır. Sporcuların birlikte hareket etme, takım ruhu, olumlu ilişkiler, takıma aitlik hissi, etkili iletişim ve bağlılıkla hareket etmesi grup sargınlığını; takım üyelerinin iletişim esnasında birbirinin bakış açısıyla bakmaya çalışması, karşısındakinin yerine kendini koyması ise empati kurmasını sağlar. Araştırmada amaç, futbol ve voleybol oynayan takım sporcuların grup sargınlığı ve empati düzeylerini incelemektir. Araştırmada, nicel araştırma modellerinden ilişkisel tarama deseni kullanılmıştır. Araştırmaya 2017-2018 sezonunda Türkiye Futbol Federasyonu ve Türkiye Voleybol Federasyonu bünyesindeki liglerde yer alan 291 sporcu (futbol=186, voleybol=105) katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Grup Sargınlığı Ölçeği” ile “Empati Düzeyi Belirleme Ölçeği” kullanılmıştır. Verilere normallik testleri yapılmış ve Skewness-Kurtosis değerlerinin +-1 aralığında olduğu tespit edilmiştir. Bu bağlamda, verilerin analizinde frekans, aritmetik ortalama, standart sapma; bağımsız örneklemler için t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Post-Hoc test istatistiklerinden (Tukey HSD) yararlanılmıştır. Grup Sargınlığı Ölçeği ile Empati Düzeyi Ölçeği alt boyutları arasında anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Katılımcıların cinsiyet, branş ve takım başarı algısı değişkenlerine göre, grup sargınlığı ile empati düzeyleri alt boyutlarında anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Katılımcıların medeni durum değişkeni ile empati düzeyi alt boyutlarından Duygusal Tepki ve Bilişsel Empati arasında anlamlı farklılık görülmektedir. Grup Sargınlığı Ölçeği ile katılımcıların spor yaşı arasında, Grubun Sosyal Bütünleşmesi ile Grubun Görev Çekiciliği; eğitim durumu arasında ise, Grubun Sosyal Bütünleşmesi ile Grubun Görevde Bütünleşmesi alt boyutları istatistiksel açıdan anlamlı farklılık göstermektedir.

Keywords

Abstract

The success in team sports is directly proportional to the group environment and empathy level. Acting together, team spirit, positive relations, feeling of belonging to the team, effective communication and acting devotedly ensure group environment of the athletes, and trying to look at events from the point of view of one another and putting themselves in the position of the other makes it possible for the team members to empathize. The aim of this research is to examine the group environment and empathy levels of the team athletes playing football and volleyball. In the study, relational survey design from quantitative research models was used. 291 athletes (football = 186, volleyball = 105) taking part in the leagues of the Turkey Football Federation and the Turkey Volleyball Federation during the 2017-2018 season participated in the research. In this research, "Group Environment Scale" and "Empathy Level Determination Scale" were used as data collection tools. Data were tested for normality and Skewness-Kurtosis values were found to be in the range of + -1. In this context, frequency, arithmetic mean, standard deviation, t-test for independent samples, one-way variance analysis (ANOVA) and Post-Hoc test statistics (Tukey HSD) were used in the analysis of data. A significant relationship was found between the sub-dimensions of Empathy Level Determination Scale and Group Environment Scale. According to the variables of gender, branch and team achievement perception, there was no significant difference between the group environment and empathy levels of the participants. There is a significant difference between the participants' marital status variable and empathy level's sub-dimensions of Emotional Response and Cognitive Empathy. Between the sports history of participants and the Group Environment Scale and the participants, the sub-dimensions of Social Integration of the Group and the Task Attractiveness of the Group indicate a statistically significant difference; and according to the educational status, the sub-dimensions of Social Integration of the Group and Integration of Group in Task showed a statistically significant difference.

Keywords