Çalışanların Psikolojik Güçlendirme Düzeylerinin Demografik ve Mesleki Özellikler Açısından İncelenmesi: Antalya Havalimanı Örneği
Author :
Abstract
Bu araştırmanın amacı, Antalya Havalimanı çalışanlarının psikolojik güçlendirme düzeylerini belirlemek ve bu düzeylerin demografik ve mesleki özellikler açısından anlamlı farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırma kapsamında Antalya Havalimanı’nda faaliyet gösteren üç farklı yer hizmetleri kuruluşunda görev yapan 226 çalışandan veri elde edilmiştir. Verilerin toplanmasında Spreitzer (1995) tarafından geliştirilen ve Sürgevil vd. (2013) tarafından Türkçeye uyarlanan 12 maddelik Psikolojik Güçlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde güvenilirlik analizi, açımlayıcı faktör analizi, bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü varyans analizinden yararlanılmış; varyansların homojenliği varsayımının sağlanmadığı durumlarda Welch testi ve Games-Howell çoklu karşılaştırma testi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda çalışanların psikolojik güçlendirme düzeylerinin yaş, mesleki deneyim ve pozisyona göre anlamlı biçimde farklılaştığı; cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu ve çalışılan departmana göre ise anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir. Özellikle 18–25 yaş grubundaki ve beş yıl ve altında mesleki deneyime sahip çalışanların psikolojik güçlendirme düzeylerinin daha düşük olduğu, yönetici/şef pozisyonundaki çalışanların ise memur/işçi pozisyonundaki çalışanlardan daha yüksek psikolojik güçlendirme düzeyine sahip olduğu görülmüştür. Bulgular, özellikle kariyerinin ilk yıllarında bulunan ve yönetsel olmayan pozisyonlarda çalışanların psikolojik güçlendirme algılarının desteklenmesine yönelik örgütsel uygulamaların önemine işaret etmektedir.
Keywords
Abstract
The aim of this study is to determine the psychological empowerment levels of employees at Antalya Airport and to examine whether these levels differ significantly according to demographic and occupational characteristics. Data were collected from 226 employees working for three different ground handling organizations operating at Antalya Airport. The 12-item Psychological Empowerment Scale, developed by Spreitzer (1995) and adapted into Turkish by Sürgevil et al. (2013), was used for data collection. Reliability analysis, exploratory factor analysis, independent-samples t-test, and one-way analysis of variance were employed to analyze the data. When the homogeneity of variance assumption was not met, Welch’s test and the Games-Howell multiple comparison test were applied. The findings revealed that employees’ psychological empowerment levels differed significantly according to age, professional experience, and position, whereas no significant differences were found in terms of gender, marital status, educational level, or department. In particular, employees aged 18–25 and those with five years or less of professional experience exhibited lower levels of psychological empowerment, while employees in managerial/supervisory positions reported higher levels of psychological empowerment than those in officer/worker positions. The findings highlight the importance of organizational practices aimed at supporting psychological empowerment, particularly among employees in the early stages of their careers and those in non-managerial positions.
Keywords
Psychological Empowerment, Civil Aviation, Airport Employees, Ground Handling
